Rzeczy Różne

Mieszaniny Pirotechniczne – Domowe

Mieszaniny pirotechniczne – Zbiór scalony z ogólnodostępnych, publicznych informacji rozrzuconych na różnych www. Informacje wyłącznie w celach informacyjnych i edukacyjnych

DOMOWE I AMATORSKIE MIESZANINY PIROTECHNICZNE

PODSTAWOWE PRZEPISY PIROTECHNICZNE

KNO3/Cukier

Spala się energicznie jednak wolniej od prochu czarnego. Pali się jaskrawo niebiesko-pomarańczowym płomieniem. Wykorzystywana jest do produkcji różnego rodzaju rakietek, petard i bączków.

(ver.1 wagowo) Składniki:

  • Saletra potasowa: 60%.
  • Cukier: 40%.

(ver.2 objętościowo) Składniki:

  • Saletra potasowa: 1
  • Cukier: 1

Proch Czarny

Nazwa% KNO3% NaNO3% C% S
Amerykański wybuchowy72,9215,6311,46
Amidowya44,9415,73
Angielski kakaowy7918b2
Armatni7512,512,5
Bez siarki8020
Bobinitc64,5817,711,56
Czarny wybuchowy78,6511,2410,11
Francuski721513
Sportowy781210
Tradycyjny751510

a) Oprócz podanych składników – 39,33% NH4NO3
b) Węgiel drzewny brązowy
c) Oprócz podanych składników – 2,60% parafiny, 13,54% (NH4)2SO4 i CuSO4 (łącznie)

Karmelek

Karmelek jest mieszaniną saletry potasowej i cukru [66/34 ( wagowo ) ] rozpuszczonej w naczyniu, aż do momentu karmelizacji i przybrania koloru jasno brązowego.

Proch Fotobłyskowy

Wrażliwy na tarcie i uderzenia mechaniczne

Składniki ( proporcje wagowe ):

  • KMnO4 ( Nadmanganian Potasu ) – 50%
  • S ( Siarka ) – 25%
  • Mg/Al ( pył magnezowy / aluminiowy ) – 25%

WARIACJE

Na bazie KMnO4

– KMnO4 (nadmanganian potasu) 50%
– Al. lub Mg (pyłek lub drobny proszek) 50%

Lub, jeśli fotobłysk ma być używany w petardach, dodaje się siarki w celu wytworzenia więcej produktów gazowych, np.:

– KMnO4 (nadmanganian potasu) 50%
– Al. lub Mg (pyłek lub drobny proszek) 25%
– Siarka 25%

Na bazie KClO3:

– KClO3 65%
– Al. lub Mg (pyłek lub drobny proszek) 35%

   Tak jak w powyższym przypadku, można użyć siarki w celu wytworzenia większej ilości produktów gazowych:

– KClO3 60%
– Al. lub Mg (pyłek lub drobny proszek) 30%
– Siarka 10%

Na bazie Ba(NO3)2:

– Ba(NO3)265%
– Al. lub Mg 35%

   I znowu, aby wytworzyć więcej produktów gazowych wykorzystujemy w tym celu siarkę:

– Ba(NO3)2 60%
– Al. lub Mg 25%
– Siarka 15%

Na bazie NaNO3:

– NaNO3 60%
– Mg 40%

   Jeśli dodamy siarkę otrzymamy więcej produktów gazowych:

– NaNO3 60%
– Mg 30%
– Siarka 10%

Proch Czekoladowy( bez-siarkowy )

Składniki: ( proporcje wagowe )

  • węgiel drzewny (nie brykiet) – 20%
  • KNO3 – 80%
  • Woda
  • Szczelny pojemnik

Opis:

Do mieszaniny dolewamy odrobinę wody i mieszamy. Odstawiamy na 1-2 dni. Następnie przekładamy na kawałek folii i suszymy.

Custom 1

Mieszanka mocniejsza od komercyjnego PCZ, jednak słabsza od FB. Stabilniejsza

Składniki : ( wagowo)

  • Aluminium: 40g ( pył ).
  • Chloran potasu: 45g (pył).
  • Azotan potasu: 10g.
  • Siarka: 5g.
  • Woda destylowana ( Można zakupić na stacji benzynowej )

Opis:

Mieszamy i przegryzamy z wodą

Custom 2

Mieszanka nosi nazwę H5, jest przeróbką mieszanki H3, co robi z niej pseudo MWK, jednak trzymam się nazwy MWM.

  • Chloran potasu
  • Nafta
  • Siarka
  • Węgiel drzewny

Sposób przyrządzenia:

Zmieszać siarkę z chloranem potasu w stosunku objętościowym 1:3. Następnie w stosunku do całej mieszaniny dodać węgiel drzewny: 40%-węgiel 60%- powstała mieszanka. Całość nasączyć lekko spirytusem, dobrze wymieszać i odstawić na kaloryfer, na okres co najmniej 6 godzin.

Następnie całą mieszanine rozkruszyć i dodać odrobinę nafty, tak aby była nieznacznie wilgotna. Po całym procesie wszystko dokładnie wymieszać i odstawić na kilkanaście-kilkadziesiąt minut odkrytą mieszankę, aby nadmiar nafty, który nie wsiąkł w chloran wyparował.

Tak przygotowaną mieszaninę przechowywać w szczelnym zamkniętym pojemniku.

Zastosowanie:

  • Petardy, wypełnienie pocisków do moździerza i wszelkie ładunki rozrywające.

Uwaga:

  • Nie nadaje się do miotania
  • Mieszanina jest czuła na bodźce mechaniczne.

Custom 3

Psuedo FB, spala się dość jasnym pomarańczowym płomieniem.

Składniki:( Wagowo na 100g mieszanki)

  • Tlenek Żelaza: 35g.
  • Nadmanganian Potasu: 50g.
  • Nadchloran Potasu: 15g.
  • Nafta, lub benzyna (opcjonalnie).

Sposób przyrządzania :

Nadchloran potasu możemy zwilżyć naftą, bądź też benzyną, lecz nieznacznie, daje ognisty efekt, jednak opóźnia spalanie. Wszystkie składniki mieszamy

Mieszaniny pirotechniczne dymotwórcze

W skład mieszanek dymotwórczych wchodzą różne substancje, w zależności od koloru uzyskiwanego dymu. Do otrzymywania barwnych dymów zwykle używa się mieszanin zawierających chloran potasu, laktozę (lub ew. mąkę pszenną, cukier) i barwnik np. auraminę, rodaminę, błękit metylenowy, indygo czy oranż metylowy. W przypadku dymu szarego często stosuje się mieszaniny metalochloroorganiczne składające się z metalu (cynku, aluminium) tlenku metalu (cynku, tytanu, magnezu) i chlorowcopochodnej (np. heksachloroetan, tetrachloroetylen czy słynny czterochlorek węgla z mieszanki Sękowskiego). W przypadku dymów białych stosuje się mieszaniny chloranu potasu, antracenu (lub naftalenu) oraz chlorku amonu lub cynku (sublimują po wprowadzeniu do atmosfery). Uzyskanie dobrego efektu jest zależne od tego jak mieszanka będzie się palić. Widoczne to jest zwłaszcza w przypadku dymów barwnych: jeżeli mieszanka zapali się zbyt gorącym płomieniem, zawarty w niej barwnik spali się zamiast sublimować. Mieszanina chloranu potasu i laktozy, która jest najczęściej używana jako mieszanka wprowadzająca kolorowy dym do atmosfery ma stosunkowo niską temperaturę palenia, dzięki czemu barwnik ma możliwość wysublimować bez spalenia. Najbardziej znaną mieszanką dymotwórczą jest mieszanina saletry z cukrem, z przewagą cukru, który po wprowadzeniu do atmosfery tworzy gęsty biały dym. Jednym z wyjść na obniżenie temperatury gazów wylatujących ze świecy dymnych jest wydłużenie drogi, jaką musi on przebyć. Najprostszy sposób polega na tym, aby rurki z mieszanką nie wypełniać po sam brzeg, tylko zostawić od góry trochę wolnego miejsca.

dym biały PFP (Lancaster)
chloran potasu29.00
kwas cynamonowy27.00
laktoza29.00
kaolin15.00
dym biały PFP (Becher)
chloran potasu40.00
chlorek amonu45.00
wosk montanowy12.00
kieselguhr3.00
dym biały PFP (Shimizu)
azotan potasu66.00
realgar13.00
węgiel drzewny5.00
sadza5.00
dekstryna11.00
dym biały PFP (Shidlovsky)
chloran potasu18.18
chlorek amonu45.45
naftalen18.18
węgiel18.18
dym biały PFP (Shimizu)
heksachloroetan50.00
cynk28.00
tlenek cynku22.00
dym biały PFP (Shimizu)
azotan potasu48.50
siarka48.50
realgar3.00
dym brązowy PFP (Faber)
azotan potasu47.40
siarka3.90
piasek4.00
węglan wapnia4.90
czteroboran sodu10.60
smoła29.20
dym czarny PFP (Lancaster)
azotan potasu67.42
siarka3.37
trociny29.21
dym czarny PFP (Shimizu)
nadchloran potasu58.76
antracen41.24
dym czarny PFP (Lancaster)
heksachloroetan60.00
antracen20.00
magnez20.00
dym czarny PFP (Shimizu)
chloran potasu46.81
naftalen27.66
trójsiarczek antymonu25.53
dym czarny PFP (Shimizu)
nadchloran potasu56.00
antracen33.00
siarka11.00
dym czarny PFP (Shimizu)
heksachloroetan62.00
naftalen23.00
magnez15.00
dym czarny PFP (Shimizu)
heksachloroetan62.00
antracen23.00
magnez15.00
dym czerwony PFP (Pihko)
chloran potasu27.91
laktoza18.60
rodamina B46.51
wodorowęglan sodu4.65
dekstryna2.33
dym czerwony PFP (Shimizu)
chloran potasu25.00
mąka pszenna15.00
rodamina B24.00
czerwień para36.00
dym fioletowy PFP (Shimizu)
chloran potasu26.00
mąka pszenna15.00
rodamina B16.00
czerwień para21.00
indygo22.00
dym niebieski PFP (Pihko)
chloran potasu36.67
laktoza16.67
błękit ftalowy44.44
dekstryna2.22
dym niebieski PFP (Shimizu)
chloran potasu28.00
mąka pszenna15.00
błękit metylenowy17.00
indygo40.00
dym szary PFP (Ellern)
heksachloroetan45.50
tlenek cynku45.50
krzemek wapnia9.00
dym szary PFP (Izzo)
azotan potasu10.00
heksachloroetan50.00
cynk25.00
tlenek cynku10.00
żywica Colophony (?)5.00
dym zielony PFP (Shimizu)
chloran potasu28.00
mąka pszenna15.00
błękit metylenowy17.00
indygo30.00
auramina10.00
dym żółty PFP (Pihko)
chloran potasu26.37
laktoza17.58
żółcień quinolinowa47.25
wodorowęglan sodu6.59
dekstryna2.20
dym żółty PFP (Shimizu)
azotan potasu25.25
siarka15.15
realgar59.60
dym żółty PFP (Shimizu)
azotan potasu43.00
siarka10.00
realgar37.00
węgiel drzewny4.00
dekstryna6.00

Dym biały (oparty na azotanie):

– Saletra potasowa (KNO3) 50%
– Sacharoza (cukier) 50%

Dym biały również oparty na azotanie:

– Azotan amonu (NH4NO3)
– Woda

   Rozpuszczamy tyle azotanu amonu w wodzie ile się zmieści, a następnie nasączamy nim gazety (papier musi być podobny jak np.: Trybuna Śląska) i suszymy dokładnie, a następnie upychamy tubki. Odpalamy tak, aby nie było ognia, tylko żeby wszystko się delikatnie tliło.

Dym żółty (oparty na chloranie):

– Chloran potasu (KClO3) 60%
– Dermatol (zasadowy galusan bizmutawy) 40%

Dym niebieski:

– Chloran potasu (KClO3) 35%
– Cukier 15%
– Błękit ftalowy lub ostatecznie metylowy 45%
– Indygo 40%

Mieszaniny pirotechniczne oświetlające

Mieszaniny oświetlające służą do wyrobu kolorowych pochodni, rac sygnalizacyjnych, gwiazdek do wulkanów oraz rzymskich świec i w wielu innych efektach. Składają się one z mieszaniny dającej silne światło podczas spalania oraz – w zależności od potrzeb – składników, które wprowadzone do płomienia zabarwiają go na specyficzny kolor. Skład mieszanki determinuje czy otrzymany płomień będzie “metaliczny” czy “żywy” (“organiczny”). W skład mieszanin oświetlających może wchodzić: magnez, aluminium, magnalium, cyrkon w mieszankach “metalicznych” oraz szelak, czerwona guma, siarka w mieszankach “organicznych”. Najważniejszą cechą paliwa powinno być to, aby jego spalanie nie wpływało na jakość koloru jakim ma palić się mieszanka. Należy także zwrócić uwagę na czystość odczynników, gdyż w przypadku niedostatecznej ich czystości, przewidywany kolor może nie zostać uzyskany, za sprawa wszędobylskiego sodu, którego nikła nawet zawartość może zniweczyć całą pracę. Rolę utleniaczy pełnią zwykle azotany, chlorany, nadchlorany i ew. nadtlenki. Do barwienia płomienia służą sole następujących pierwiastków:

  • sód – żółty
  • potas – fioletowy, liliowy
  • miedź – niebieski
  • stront – karminowo-czerwony
  • wapń – ceglastoczerwony lub pomarańczowy
  • bar – zielony, jasnozielony, biały
  • lit – różowoczerwony, ciemnoliliowy, fioletowy (inny niż potas)

inne pierwiastki barwiące płomień (ale rzadko /lub wcale/ wykorzystywane) to:

  • bor – zielony
  • rubid – żółtofioletowy
  • cez – fioletowoniebieski

Kolor biały uzyskuje się wykorzystując jako paliwo metal, albo na drodze zastosowania odpowiedniej kompozycji niemetalicznej.

Podane kolory są odczuciami dość subiektywnymi, gdyż kolor uzyskany za pomocą soli np. strontu może dla jednego być karminowy, a dla drugiego czerwony. Na uzyskany kolor ma także duży wpływ skład mieszanki oraz ewentualne zanieczyszczenia.

Warto wspomnieć, iż do mieszanin palących się płomieniem niebieskim, zielonym i czerwonym, dodaje się często substancje będące tzw. donorami chloru. są to np: polichlorek winylu itp. substancje. W podwyższonej temperaturze rozkładają się one z wydzieleniem chloru, który reaguje z solami pierwiastków i tworzy chlorki, które są substancjami najłatwiej rozkładającymi się w płomieniu, co wpływa na polepszenie i zwiększenie intensywności płomienia.

Bardzo często łączy się funkcje barwienia płomienia i utleniacza. I tak w mieszankach palących się na czerwono stosowany jest azotan strontu, a w mieszankach palących się na zielono: azotan baru, chloran baru lub nadtlenek baru.

Mieszaniny pirotechniczne do wyrobu gwiazdek

biała, ciemna F&T (Tom H. Ridell)
azotan potasu66.37
nadchloran potasu6.19
siarczek antymonu2.65
węgiel drzewny AF14.16
czerwona guma1.77
dekstryna8.85
biała, elektryczna F&T (Tom H. Ridell)
azotan potasu10.00
azotan baru54.00
aluminium dark20.00
kwas borowy2.00
siarka8.00
dekstryna6.00
biała, elektryczna F&T (Tom H. Ridell)
azotan potasu64.22
siarczek antymonu13.76
siarka18.35
dekstryna3.67
czerwona, elektryczna F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu53.00
węglan strontu14.00
magnalium 200 mesh6.00
parlon14.00
czerwona guma9.00
dekstryna4.00
magenta, elektryczna F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu7.14
azotan strontu33.93
węglan miedzi8.93
siarka4.46
węgiel drzewny AF4.46
magnalium 200 mesh10.71
parlon16.07
czerwona guma10.71
dekstryna3.57
mrugająca, biała F&T (Tom H. Ridell)
azotan potasu56.70
aluminium 12u atom7.22
siarczek antymonu5.15
węglan strontu3.09
węgiel drzewny AF11.34
siarka8.25
dekstryna8.25
mrugająca, złota F&T (Tom H. Ridell)
azotan potasu55.00
aluminium 12u atom5.00
wodorowęglan sodu7.00
węgiel drzewny AF11.00
siarka17.00
dekstryna5.00
mrugająca, żółta F&T (Tom H. Ridell)
proch czarny 75/15/1070.00
szczawian sodu10.00
aluminium Bright7.00
siarka8.00
dekstryna5.00
niebieska F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu61.17
węglan miedzi12.37
parlon13.23
czerwona guma9.11
dekstryna4.12
niebieska PGI F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu65.00
tlenek miedzi [czarny]14.00
parlon5.00
dechloran4.00
czerwona guma7.00
dekstryna5.00
pomarańczowa, elektryczna F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu53.00
węglan wapnia14.00
magnalium 200 mesh6.00
parlon14.00
czerwona guma9.00
dekstryna4.00
pomarańczowa F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu69.39
szczawian sodu3.06
węglan wapnia9.18
czerwona guma13.27
dekstryna5.10
purpurowa F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu61.30
węglan strontu7.40
węglan miedzi5.00
parlon12.40
czerwona guma9.10
dekstryna4.80
różowa F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu70.00
węglan strontu15.00
węgiel drzewny AF2.00
czerwona guma9.00
dekstryna4.00
stroboskopowa, biała F&T (Tom H. Ridell)
azotan baru51.00
azotan potasu7.00
magnalium 200 mesh18.00
siarka19.00
dekstryna5.00
stroboskopowa, różowa F&T (Tom H. Ridell)
azotan stront49.04
azotan potasu6.73
magnalium 200 mesh17.31
siarka18.27
dechloran3.85
dekstryna4.81
stroboskopowa, zielona F&T (Tom H. Ridell)
azotan baru48.11
azotan potasu6.60
magnalium 200 mesh16.98
siarka17.92
dechloran5.66
dekstryna4.72
trzeszcząca, czerwona F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu54.70
węglan strontu11.11
magnez 20ł50 mesh atom12.82
parlon8.55
czerwona guma8.55
dekstryna4.27
trzeszcząca, niebieska F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu53.11
węglan miedzi10.79
magnez 20ł50 mesh atom12.45
parlon11.62
czerwona guma7.88
dekstryna4.15
trzeszcząca, purpurowa F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu53.56
węglan miedzi4.18
węglan strontu6.69
magnez 20ł50 mesh atom12.55
parlon10.88
czerwona guma7.95
dekstryna4.18
trzeszcząca, zielona F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu41.04
azotan baru24.61
magnez 20ł50 mesh atom13.04
parlon4.61
czerwona guma12.35
dekstryna4.35
zielona, elektryczna F&T (Tom H. Ridell)
azotan baru61.54
aluminium 12u atom9.89
kwas borowy1.10
siarka 40.00
magnalium4.40
parlon15.38
czerwona guma3.30
dekstryna4.40
zielona, limonka F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu47.48
azotan baru28.47
parlon4.73
czerwona guma14.29
dekstryna5.03
złota F&T (Tom H. Ridell)
proch czarny 75/15/1066.00
węgiel drzewny AF23.00
siarka8.00
czerwona guma3.00
złota F&T (Tom H. Ridell)
proch czarny 75/15/1064.71
węgiel drzewny AF22.55
siarka7.84
aluminium płatki1.96
czerwona guma2.94
złota F&T (Tom H. Ridell)
proch czarny 75/15/1066.00
sadza23.00
siarka8.00
czerwona guma3.00
żółta, elektryczna F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu45.00
magnalium 200 mesh30.00
kriolit13.00
węgiel drzewny AF2.00
pvc5.00
dekstryna5.00
żółta F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu70.00
szczawian sodu14.00
szelak 80 mesh6.00
czerwona guma6.00
dekstryna4.00

Inne wariacje:

ZIELONE

  • Azotan baru-20g
  • Proszek Mg-10g
  • Proszek PCV-10g

NIEBIESKIE

  • Chloran potasu – 60%
  • Siarka – 20%
  • Węglan miedzi – 20%

CZERWONE

  • Azotan strontu 55 %
  • Magnez 25 %
  • Pył PCV 20 %

CZERWONO – RÓŻOWE

  • Chloran potasu – 40%
  • Cukier puder – 35%
  • Węglan wapnia (Kreda biała szkolna ;-p)- 20%
  • Pył Al/Mg (Mg lepszy)- 5%

BIAŁE

  • Chloran potasu-50%
  • Siarka-25%
  • Magnez-25%

BIAŁE#2

  • Proch Czarny 75 %
  • Pył Aluminium lub Magnezu 25 %

BIAŁE#3

  • Azotan potasu (86,00 %)
  • Siarka (14,00 %)

Opis:

Wszystko jak najdrobniej (osobno) zmielone, nie koniecznie suche. Bierzemy do małego garnuszka 1 łyżeczkę mąki ziemniaczanej, odrobinkę wody i wstawiamy na jak najmniejszy ogień. Wsypujemy to do 11 łyżeczek wcześniej przygotowanej mieszanki i dokładnie mieszamy. Po jakimś czasie mieszania uzyskujemy ciasto. Teraz przyda się strzykawka o średnicy 1 – 1,5cm. odcinamy przód, zaznaczamy 1-1,5cm. do tej odległości przesuwamy tłoczek i nakładamy ciasto. gwiazdki odciskamy mocno na papierze. Po godzince obtocz gwiazdki delikatnie w P.Cz lub S/c. Pozostaw 24 godziny do wyschnięcia. to tego czasu powinny wyschnąć. Wyjdź na dwór, rozkrusz sobie jedną i odpal. Jeżeli jest sucha i nie ma problemów z jej zapaleniem, masz dobre gwiazdki palące się określonym kolorem. Jeżeli nie, to susz dalej. Jeżeli schną tak jak mi (za pierwszym razem) 4 dni, to spróbuj ponownie.

Mieszaniny pirotechniczne podpałowe (tzw. primer-y)

Mieszaniny podpałowe służą do przekazywania ognia do mieszanin trudniej zapalnych. Aby dobrze spełniać swoją rolę muszą łatwo się zapalać i dawać duży płomień. Najpopularniejsza mieszaniną podpałową jest proch czarny, a także inne mieszaniny składające się z azotanu potasu i węgla drzewnego oraz czasem siarki.

1560 r. PFP
azotan potasu75.00
węgiel drzewny15.62
siarka9.38
1350 r. PFP (Arderne)
azotan potasu66.67
węgiel drzewny22.22
siarka11.11
1249 r. PFP (Bacon)
azotan potasu41.00
węgiel drzewny29.50
siarka29.50
1251 r. PFP (Bacon)
azotan potasu37.50
węgiel drzewny31.25
siarka31.25
1635 r. PFP (Rząd Brytyjski)
azotan potasu75.00
węgiel drzewny12.50
siarka12.50
1253 r. PFP (Urbański)
azotan potasu67.00
węgiel drzewny16.50
siarka16.50
1560 r. PFP (Whitehorne)
azotan potasu50.04
węgiel drzewny33.35
siarka16.61
“wyrzucający” (Lift specific powder) PFP (PGI)
azotan potasu74.00
węgiel drzewny14.00
siarka12.00
Amerykański wybuchowy PFP (Urbański)
azotan sodu72.92
węgiel drzewny15.63
siarka11.46
Amidowy PFP (Geens)
azotan amonu39.33
azotan potasu44.94
węgiel drzewny15.73
Angielski Kakaowy I PFP (Davis)
azotan potasu79.00
węgiel drzewny (brązowy)18.00
siarka3.00
Angielski Kakaowy II PFP (Davis)
azotan potasu77.40
węgiel drzewny (brązowy)17.60
siarka5.00
Armatni PFP (Urbański)
azotan potasu75.00
węgiel drzewny12.50
siarka12.50
Armatni zmodyfikowany PFP (Urbański)
azotan potasu78.00
węgiel drzewny19.00
siarka3.00
bez siarki, stechiometryczny PFP (Noble)
azotan potasu87.10
węgiel drzewny12.90
bez siarki PFP (Lancaster)
azotan potasu70.50
węgiel drzewny29.50
bez siarki PFP (Noble)
azotan potasu80.00
węgiel drzewny20.00
bez siarki SFG.12 PFP (Noble)
azotan potasu70.00
węgiel drzewny30.00
Bobinit nr 2 PFP (Urbański)
azotan potasu70.00
węgiel drzewny20.56
siarka1.67
krochmal7.78
Bobinit nr 1 PFP (Urbański)
azotan potasu64.58
węgiel drzewny17.71
siarka1.56
parafina2.60
siarczan amonu i siarczan miedzi13.54
Brugera PFP (Brugere)
azotan potasu57.00
pikrynian amonu43.00
czarny wybuchowy nr 3, Petroklastyt, Holoklastyt PFP (Urbański)
azotan sodu74.74
węgiel drzewny15.79
siarka9.47
czarny wybuchowy nr 2 PFP (Urbański)
azotan sodu78.65
węgiel drzewny ł lignit11.24
siarka10.11
czarny wybuchowy nr 1 PFP (Urbański)
azotan sodu78.65
węgiel drzewny11.24
siarka10.11
Francuski Forte PFP (Davis)
azotan potasu72.00
węgiel drzewny15.00
siarka13.00
Francuski Lente PFP (Davis)
azotan potasu40.00
węgiel drzewny30.00
siarka30.00
Francuski Kakaowy PFP (Davis)
azotan potasu80.00
węgiel drzewny (brązowy)20.00
Francuski Ordinaire PFP (Davis)
azotan potasu62.00
węgiel drzewny18.00
siarka20.00
Ignis Volatilis PFP (Graecus)
azotan potasu50.00
Şżywica25.00
siarka25.00
Kakaowy PFP (Noble, Abel)
azotan potasu80.00
węgiel drzewny (brązowy)18.00
siarka2.00
Lontowy PFP (Urbański)
azotan potasu76.53
węgiel drzewny13.27
siarka10.20
Niemiecki Amonowy (Ammonpulver) PFP
azotan amonu85.00
węgiel drzewny15.00
Niemiecki Kakaowy I PFP (Davis)
azotan potasu78.00
węgiel drzewny (brązowy)19.00
siarka3.00
Niemiecki Kakaowy II PFP (Davis)
azotan potasu80.00
węgiel drzewny (brązowy)20.00
Normalny PFP (Urbański)
azotan potasu75.00
węgiel drzewny15.00
siarka10.00
Nr 1 wybuchowy PFP (Urbański)
azotan potasu80.22
węgiel drzewny10.99
siarka8.79
Silny wybuchowy PFP (Urbański)
azotan potasu75.00
węgiel drzewny15.00
siarka10.00
Sportowy PFP (Urbański)
azotan potasu78.00
węgiel drzewny12.00
siarka10.00
standardowy, klasyczny PFP (Watson)
azotan potasu75.00
węgiel drzewny15.00
siarka10.00
VIII wiek PFP (Graecus)
azotan potasu66.67
węgiel drzewny22.22
siarka11.11
Wolny wybuchowy PFP (Urbański)
azotan potasu40.00
węgiel drzewny30.00
siarka30.00
VIII wiek PFP (Graecus)
azotan potasu69.23
węgiel drzewny23.08
siarka7.69
Złoty pył PFP (Starke)
pikrynian amonu55.00
pikrynian potasu25.00
dwuchromian amonu20.00

Paliwa rakietowe

Mieszaniny pirotechniczne świszczące

Mieszaniny świszczące są mieszaninami o bardzo silnych własnościach “wybuchowych”. Z mieszaninami tymi należy się obchodzić bardzo ostrożnie, gdyż są zazwyczaj bardzo wrażliwe na bodźce mechaniczne. W ich skład wchodzą zazwyczaj nadchlorany oraz sole sodowe lub potasowe kwasów benzoesowego lub salicylowego, a także kwas galusowy lub rezorcynowy. Innymi substancjami, które mogą być wykorzystywane do wyrobu tego typu mieszanin są pikryniany.

Efekt świszczenia uzyskuje się upychając mieszaninę świszczącą bardzo mocno w rurce (pod prasą lub ręcznie – nie wolno ubijać bo wybuchnie !!!). W przypadku źle upchanej mieszanki – rurka prawdopodobnie wybuchnie po zapaleniu. Mieszanina świszcząca może być tez używana jako paliwo rakietowe. Dodatkowym efektem podczas lotu rakiety będzie wtedy oczywiście świst.

czerwone, magnezowe F&T (Tom H. Ridell)
azotan strontu55.00
magnez 150ł200 mesh28.00
pvc7.00
parlon10.00
tytan5.00
prochowe, wodoodporne F&T (Tom H. Ridell)
proch czarny 75/15/10100.00
olej4.50
stroboskopowe, białe F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran amonu57.14
siarczan baru14.29
magnalium 200 mesh23.81
dwuchromian potasu4.76
stroboskopowe, niebieskie, F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran amonu63.00
tlenek miedzi [czarny]5.00
miedź <150 mesh5.00
klej silikonowy GE II22.00
pvc5.00
świszczące F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu73.79
salicylan sodu22.33
dwutlenek uranu0.97
wazelina2.91
świszczące F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu73.79
salicylan sodu22.33
dwutlenek manganu0.97
wazelina2.91
świszczące F&T (Tom H. Ridell)
nadchloran potasu67.31
benzoesan sodu28.85
tlenek żelaza0.96
wazelina2.88
PFP (Chemical formulary)
chloran potasu67.00
chloran baru5.00
kwas galusowy28.00
PFP (Chemical formulary)
chloran potasu66.50
kwas galusowy33.50
PFP (Ellern)
nadchloran potasu73.00
kwas galusowy24.00
czerwona guma3.00
PFP (Ellern)
pikrynian potasu50.00
azotan potasu50.00
PFP (Ellern)
nadchloran potasu72.50
salicylan sodu27.50
PFP (Ellern)
nadchloran potasu70.00
dwunitrofenolan potasu30.00
PFP (Lancaster)
nadchloran potasu75.00
salicylan sodu25.00
PFP (Lancaster)
nadchloran potasu71.43
wodorotereptalan potasu (?)28.57
PFP (Oztap)
azotan potasu30.00
chloran potasu40.00
chloran sodu10.00
salicylan sodu10.00
olej parafinowy10.00
tlenek żelaza0.20
PFP (Oztap)
azotan potasu20.00
chloran potasu50.00
chloran sodu10.00
salicylan sodu10.00
olej parafinowy10.00
tlenek żelaza0.20
PFP (Oztap)
chloran potasu72.73
chloran sodu9.09
salicylan sodu8.18
wazelina9.09
tlenek żelaza0.91
PFP (Oztap)
azotan potasu10.00
chloran potasu60.00
chloran sodu10.00
salicylan sodu10.00
olej parafinowy10.00
tlenek żelaza0.20
PFP (Shimizu)
pikrynian potasu63.00
azotan potasu37.00
PFP (Shimizu)
chloran potasu75.00
kwas galusowy25.00
PFP (Shimizu)
nadchloran potasu70.00
benzoesan sodu30.00
PFP (Shimizu)
nadchloran potasu70.00
benzoesan potasu30.00

Stopiny pirotechniczne

1. Stopina Chińska:

Skład:

  • Sznurek konopny lub bawełniany, najlepiej cienki (0,5mm-1mm),
  • KNO3,
  • Węgiel drzewny,
  • Siarka,
  • Skrobia ziemniaczana,
  • Woda,
  • Plastikowe naczynie,
  • Garnek,
  • Sporo cierpliwości.

Wszystkie odczynniki oczywiście zmielone muszą być na pył.

Przygotowanie:

  • Odważamy
  • 15g KNO3 (saletra potasowa),
  • 3g Węgla
  • 2g siarki

Mieszamy na sucho do uzyskania jednolitego koloru bez grud (polecam przesiać kilka razy przez sitko. Teraz łyżeczkę skrobii sypiemy do garnka i zalewamy pół szklanki wody. Mieszamy cały czas aż sie zagotuje i zgęstnieje. Wlewamy do pojemnika i wsypujemy proch. Stopiny tworzymy poprzez zanurzenie kawałka sznurka w mieszance (cały musi sie zatopić) i wyciągnięcie go po kilkunastu sekundach. Powinien być grubo pokryty mieszanką. Zwykle stopina schnie do 24h. Robić co najmniej metrowe kawałki.

Plusy:

  • Tania
  • Prosta i szybka
  • Łatwo zapalna i pewna (nie gaśnie, nie przygasa)
  • Ciasno owinięta nie przyspiesza

Minusy:

  • Łamliwa
  • Czuła na wilgoć
  • Produkcja chwilę trwa

2. Stopina Włoska

Składniki:

  • Sznurek konopny lub bawełniany, najlepiej cienki (0,5mm-1mm),
  • KNO3,
  • Węgiel drzewny,
  • Siarka,
  • Skrobia ziemniaczana,
  • Woda,
  • Rama drewniana (opis niżej)
  • Woda w atomizerze (n.p. spryskiwacz do szyb pełen wody, liczy się, aby dawał w miarę równą mgiełkę

Wszystkie odczynniki oczywiście zmielone muszą być na pył.

Ramka – Zwykła drewniana rama z listew – 2x2cm wystarczą. Wymiary to wymagana długość stopiny + 10cm, szerokość to ilość stopin robionych na raz x 1cm + 5cm, czyli dla wyrobu 20 stopin o długości metra ramka musi mieć wymiary 110cm na 25cm.

Przygotowanie:

  • Odważamy:
  • 15g KNO3 (saletra potasowa),
  • 3g Węgla
  • 2g siarki
  • 1g skrobii.

Mieszamy na sucho do uzyskania jednolitego koloru bez grud (polecam przesiać kilka razy przez sitko).

Sznurek owijamy na ramce oczywiście wzdłuż, tak by kolejne linki przechodziły ok. 1cm od siebie, część będzie niżej ale w niczym to nie przeszkadza. Po owinięciu spryskujemy linki wodą (można też nawijać już mokre) i przez sitko obsypujemy całe prochem (pod ramką polecam ułożyć folię i robić to na małej wysokości. 5-10cm od ziemi optimum. Po obsypaniu (gdy proch już się nie klei) podnosimy ramkę, obracamy do góry nogami, pryskamy (nie nad folią z prochem), znów stawiamy nad folią i obsypujemy. Powtarzamy aż stopiny będą co najmniej podwójnej grubości samego sznurka. Odstawiamy do wyschnięcia. Trwa to około 6-12h.

Plusy:

  • Łatwiej i czyściej sie robi
  • Szybsza w produkcji
  • Mniej łamliwa niż chińska
  • Można wykonać dłuższe odcinki (10m) bez większego trudu

Minusy:

  • Ciasno owinięta nadal przyspiesza więc nie nadaje sie na lont z oplotem zewnętrznym
  • Trochę się pyli przy produkcji
  • Jest mniej łamliwa ale też łatwiej sie wykrusza (np. od tarcia).
  • Wymaga wykonania ramki i atomizera.

Quick Match

[lont szybkopalny (n.p. bardzo popularny w szelkach i pirotechnice profesjonalnej)]

Bierzemy conajmniej jedną stopinę (powyżej jak je wykonać), najlepiej dwie i kładziemy na rozwiniętej taśmie malarskiej (żółta papierowa taśma maskująca). Zaklejamy krawędzie taśmy zostawiając nieco luzu stopinie (musi mieć luz). Można użyć pojedynczą stopinę ale jeśli taśma sie na niej zaciśnie to będzie zwalniać. Jak da się dwie i najlepiej lekko ze sobą skręci, nie ma szans na zwolnienie. Prędkość palenia sięga kilkunastu metrów na sekundę.

UWAGA stopina musi wystawać z obu stron taśmy na conajmniej 2cm. Łączyć stopiny można poprzez wsunięcie wystającego kawałka w drugą rurkę ze stopiną i owinięcie miejsca połączenia papierową taśmą. Stopina po oklejeniu dodatkowo taśmą do kartonów (szeroka plastikowa taśma) staje się odporna na deszcz i wilgoć.

Slow match – Stopinowy lont wolnopalny. (by Tomash)

Jak w przepisie na Quick Match, układamy stopinę na taśmie. Jednak nie na papierowej a izolacyjnej (do przewodów elektrycznych). Zaklejamy bardzo ciasno i najlepiej na koniec owijamy ciasno nicią (nie trzeba gęsto). Taki lont jest odporny na deszcz i wilgoć, złamania, nawet po odpaleniu rzadko gaśnie pod wodą. Jego największy minus to pracochłonność i fakt że słabo sprawdza się w nim stopina Włoska (przyspiesza i robi się quick match)

Informacje dodatkowe

Można stopin używać do odpalania petard. Polecam część wchodzącą w korpus okleić taśmą na odcinku conajmniej 3cm. Reszta stopiny zostaje nieowinięta. Pozwala to na bezpieczne oddalenie się nawet w razie przyspieszenia stopiny w owiniętej części.

Prędkość spalania stopiny 1cm/s do 2cm/s.

Wulkany pirotechniczne

Wulkan 1:

  • proch czarny 60%
  • opiłki żelaza 40%

Jednym z prostszych wulkanów, które można przygotować, to wulkan walcowaty, oparty na mieszance prochu czarnego, i opiłkach Fe (żelaza). Do walcowatego korpusu wsypujemy ok. 60% Prochu czarnego i 40% Fe wtedy efekt jest najlepszy. Zamiast Fe może być Al wtedy iskry mają barwę białą i szybciej znikają. Wulkan ten daje piękne, czerwono-pomarańczowe iskry, które spadają niemalże na ziemię.

Wulkan 2:

  • azotan potasu 50 %
  • cukier 30 %
  • magnez 20 %

Saletrę i cukier drobno zmielić. Magnez należy zmielić. Odpowiednie do wulkanu rozdrobnienie można uzyskać mieląc przez jakiś czas wióry w młynku do kawy. Po zmieleniu magnezu na drobne opiłki, należy dosypać je do reszty mieszanki. Bardzo dokładnie wymieszać. Z kartonu lub tektury zwinąć rurkę o średnicy ok. 1-2 cm i długości ok. 10-15 cm. Skleić ja całą taśma i zalepić (również taśmą) od dołu. Do rurki wsypać mieszankę, na samą górę nasypać prochu czarnego (ułatwi zapalenie). Na koniec przykleić lont. Po zapaleniu wulkan powinien zapalić się i jasno płonąć sypiąc na boki drobnymi, ale jaskrawymi iskrami.

Wulkan 3:

  • dwuchromian amonu 100 %

Kupny dwuchromian amonu ma postać drobnych pomarańczowych kryształków, więc nie trzeba go mielić. Substancje należy wsypać do papierowej rurki lub dowolnego innego pojemnika, w ostateczności nawet wysypać “luzem” na kartce lub pokrywce od słoika. Od strony, gdzie wulkan będzie zapalany, należy nasypać trochę prochu czarnego. Czysty dwuchromian amonu zapala się nawet od zapałki, ale chwile to trwa, więc proch to przyspieszy. Po zapaleniu, dwuchromian amonu zacznie się rozkładać. Procesowi temu towarzyszą trzaskające iskry, lekki syczenie oraz bardzo duże ilości zielonego “popiołu” – trójtlenku chromu, tworzącego się w wyniku rozkładu dwuchromianu amonu. Ilości te są kilkakrotnie większe od ilości samego dwuchromianu amonu, całość więc eksperymentu najlepiej przeprowadzić na zewnątrz lub balkonie, gdyż “popiół” ten jest podczas spalania dość intensywnie rozrzucany na boki.

Mieszanina 1: ( wagowo )

  • azotan potasu 50%
  • siarka 20%
  • aluminium 30%

Mieszanina 2: ( wagowo )

  • azotan potasu 65%
  • opiłki aluminium 25%
  • węgiel 10%

Mieszanina 3: ( wagowo )

  • azotan potasu 70%
  • opiłki aluminium 30%

W korpusie stożkowym z rurki obłożonej gipsem. Białe, oślepiające iskry wylatują na wysokość około 4-5m jak będzie dobry stożek, jak jest kiepska budowa to 1-2m.

Mieszanina 4: ( wagowo )

  • azotan potasu 50%
  • cukier 25%
  • węgiel 25%

Mieszanina 5: ( wagowo )

  • azotan potasu
  • pył aluminium (barwi ogień)
  • cukier (zmielony)
  • opiłki magnezu lub Al (kolor biały) lub miedzi (kolor niebieski)

Cukier i KNO3 mieszamy w proporcjach 50:50 (może być trochę więcej KNO3 zwiększy to ciśnienie) i dosypujemy do tego trochę pyłu Al, na koniec wsypujemy garść kawałeczków magnezu lub Al. Można zmieniać kolor ognia dając zamiast pyłu Al (kolor biały) Ca (kolor czerwony), miedź (niebieski) – wszystko sproszkowane.

Mieszanina 6:

  • KMnO4 50%
  • siarka 25%
  • mieszanka pyłu Al jak i trochę grubszych opiłków 25%

Daje ona bardzo ładny efekt pali się oślepiająco jasnym światłem dając dużo iskier. Uwaga : mieszanka wrażliwa na uderzenia, nie przechowywać dłużej niż 2 dni

Mieszanina 7: ( wagowo )

  • KClO3 65%
  • C 45%

Przyjemne iskry i jasnofioletowy kolor. Jednak wytwarza się sporo dymu, dosyć szybko się spala.

Paliwa RAKIETOWE

KNO3/Cukier (Karmelek)

KNO3/Cukier w zwykłej sproszkowanej postaci, nie bardzo nadaje się na paliwo rakietowe. Jednak proszek ten możemy skarmelizować, otrzymamy wtedy całkiem niezłe paliwo rakietowe, o stałym ziarnie. Jak je wykonać, opisane w dziale mieszaniny. Dozwolone są oczywiście różne modyfikacje z proszkami metali.

Proch Czarny

Wytwarza większą ilość produktów gazowych, także dużo lepiej nadaje się na paliwo rakietowe. Ładując do komory silnikowej możemy dodać 4-5% oleju, który zespoli nasze paliwo w jeden blok. W podstawowej formie Pcz nie jest niczym nadzwyczajnym, ale Pcz modyfikowany, jest w stanie wynieść nasze rakiety naprawdę wysoko.

Paliwo Zn/S

Używane coraz rzadziej. Kiedyś służyło do napędzania większych silników amatorskich. Sproszkowana mieszanina cynku z siarką, tworzy związek chemiczny – siarczek cynkowy. Sprawność tego paliwa w dużej mierze zależy od zastosowanej dyszy, wilgotności i temperatury.

Proporcje wagowe:

  • Cynk (Zn) – 2,04,
  • Siarka (S) – 1.

Oba składniki muszą być wysuszone i zmielone na pył. Mieszanie powinno odbywać się w naczyniach drewnianych, w żadnym wypadku metalowych! Naczynia wprawiamy w ruch obrotowy. Po wymieszaniu składników przystępujemy do załadunku paliwa do komory spalania. Przy załadunku obowiązuje jak najdalej idąca ostrożność

Mieszaninę cynku z siarką zapala się zapłonnikiem elektrycznym. Jest odporna na uderzenia. Pył mieszaniny unosząc się w powietrzu powoduje podrażnienia śluzówek nosa i oczu. Także podczas produkcji i nasypywania proszku do komory spalania należy mieć założoną maskę przeciwpyłową.

Inne paliwa:( Nie testowane )

PR 00:

  • benzoesan sodu (E-211) 50%
  • saletra potasowa 50%

E-211 dostaniesz w każdej przetwórni art. spożywczych lub sklepie chemicznym. Mieszanina musi być ubita! jeśli nie to wybuchnie. Ubijać na mokro. Jest spotykana w rakietkach za 10 groszy.

Przykładowe paliwa żywiczne:

KLASYK-1 (ISP=135):

  • Polimer (żywica epoksydowa)………………….20 %
  • Aluminium – pył………………………………………10 %
  • KNO3……………………………………………………35 %
  • KClO3…………………………………………………..35 %

KLASYK-2

  • Polimer (żywica epoksydowa)…………………20 %
  • Aluminium – pył……………………………………..5 %
  • KNO3…………………………………………………..35 %
  • KClO3…………………………………………………..40 %

Paliwo na bazie siarki:

  • Siarka…………………………………………….10%
  • KNO3 (saletra potasowa)…………………63%
  • Żywica epoksydowa………………………..17%

Produkcja paliw żywicznych

Produkcja większości paliw żywicznych, odbywa się według jednego schematu.

  • Pierwszym krokiem jest wysuszenie wszystkich składników. Następnie odważamy dokładnie podane ilości substratów. Kolejnym etapem jest maksymalne rozdrobnienie wszystkich składników osobno. Najlepszym rozwiązaniem byłoby użycie do tego celu młyna kulowego
  • Następnym elementem jest przygotowanie lepiszcza. Mieszamy naszą żywicę z utwardzaczem i kolejno dodajemy składniki prochowe. Mieszamy aż do uzyskania jednolitego koloru i konsystencji lekko lepiącej się masy. Ugniatamy najlepiej w rękawiczkach gumowych.
  • Gotową masę przenosimy, małymi porcjami do komory silnika i ugniatamy, aby pozbyć się wszelkich pęcherzyków powietrza, które podczas pracy silnika mogłoby spowodować pęknięcie ziarna paliwa, a w konsekwencji doprowadzić do wybuchu.
  • Ostatnim elementem jest uformowanie kanału w paliwie.

 Masy smugowe

Wytwarzają widoczny ślad toru. Utrzymują się one przez dłuższy czas. Zwykle jest to kolor biały, ale dym można barwić.

Smugacz oparty na azotanie strontu:

– Sr(NO3)2 (azotan strontu) 69%
– Mg (pyłek lub proszek) 25%
– Żywiczan wapnia 6%

ANFO


     ANFO – Ammonium Nitrate – Fuel Oil. Jego głównym składnikiem jest azotan amonu i rozpuszczalnik organiczny. Prędkość detonacji typowego ANFO na oleju napędowym wynosi 3000-4000 m/s. W celu zwiększenia podatności na detonację azotan amonu przegryza się z rozpuszczalnikiem organicznym – miesza się w odpowiednich proporcjach azotan amonu i rozpuszczalnik, zamyka szczelnie i odstawia na + 1msc. Im dłużej poczekamy tym większa będzie podatność na detonację
     Odpalenie ANFO od samej spłonki jest trudno, ale jest to osiągalne. Wszystko polega na bardzo dobrym i skrupulatnym przygotowaniu azotanu amonu.

Azotan amonu nie powinien mieć żadnych dodatków, być w miarę czysty. Gdy mamy go ze sklepu ogrodniczego i zawiera on dodatki, to oczyszczamy go przez krystalizację. Przygotowanie azotanu amonu zaczynamy od rozdrobnienia granulek (zwykle w takiej postaci jest sprzedawany), najlepiej na pył. Teraz rozdrobniony azotan amonu przesiewamy przez drobne sitko lub pończochę. Azotan amonu jest bardzo higroskopijnym związkiem, tzn. absorbuje wodę z otoczenia, więc musimy się owej wilgoci z niego pozbyć. W tym celu stosuje się różne metody. Można suszyć go w eksykatorach, lub po prostu piekarniku. W piekarniku ustawiamy temperaturę około 50-70°C i suszymy przez około 4-5 godzin w celu całkowitego pozbycia się wody (jeśli nasz azotan amonu dalej będzie wilgotny to suszymy go dłużej). Po tym czasie szukamy jakiegoś suchego i szczelnego pojemnika. Przesypujemy jeszcze ciepły, wysuszony azotan amonu do tego pojemnika i wrzucamy trochę środka osuszającego, np. bezwodnego CaCl2. Dodajemy go około 1% do całości (czyli około 10g na kilogram azotanu amonu). Teraz dodajemy rozpuszczalnik organiczny do azotanu amonu. Możemy użyć nafty, oleju napędowego, acetonu, ksylenu, toluenu itd. Skład procentowy ładunku ANFO wynosi około 94% azotanu amonu i 6% rozpuszczalnika organicznego. Należy pamiętać, że rozpuszczalniki organiczne, zwłaszcza aceton, mogą zawierać także wodę w sobie (i zanieczyszczenia), a jest to bardzo niepożądane przy sporządzaniu substancji. Najlepiej osuszyć taki rozpuszczalnik dodając np. bezwodnego chlorku wapnia. Rozpuszczalnik najlepiej dodawać do zimnej saletry amonowej. Tak przygotowane ANFO wkładamy do szczelnego pojemnika i zostawiamy na okres około 1 miesiąca w celu “przegryzienia”. Dokładny przebieg procesu przegryzania nie jest opisany w literaturze. Temperatura otoczenia może być pokojowa lub nieco wyższa, do 35°C – rozpuszczalnik wtedy paruje i lepiej miesza się z azotanem amonu. Po tym czasie przekładamy całość do innego pojemnika. Na tym etapie możemy zaaplikować inne dodatki, np. pył Al, pył węglowy, magnez. Nie zaleca się dodawania ich przed przegryzaniem, gdyż mogą one regować z AA. Nie prasujemy.

Uwagi odnośnie ANFO
     Nie musimy robić wszystkich powyższych czynności z azotanem amonu, ponieważ przepis ten jest na przygotowanie ANFO dużo łatwiej detonującego – od około 1 gram HMTD a przy wprawie mniej. Mniej starannie przyrządzone ANFO również detonuje, ale potrzebny jest detonator lub bardzo duża spłonka. Nieobowiązkowymi czynnościami są:

  • Nie jest konieczne rozdrabnianie azotanu amonu, granulat też detonuje, aczkolwiek trudniej. Jeśli już mielimy to niekoniecznie musimy przesiewać całość przez sitko czy pończochę.
  • Dodawanie do azotanu amonu wody i następnie suszenie, aby saletra amonowa była bardziej porowata, też nie jest konieczne, ale wskazane
  • Dodawanie środka osuszającego np. CaCl2 jest ogólnie pomijane i zapomniane, ale jego dodanie daje bardzo dobre rezultaty
  • Tak zwane ”przegryzanie” jest niekonieczne, ale jest jedną z najbardziej przydatnych czynności. Różnica łatwości detonacji nieprzegryzanego i przegryzanego anfo jest ogromna
  • Wiadomo że osuszanie rozpuszczalnika organicznego możemy pominąć, ale w takim wypadku po co suszyliśmy saletrę amonową, skoro dolejemy do niej coś co zawiera trochę (ale jednak) wody?
  • Stosowanie korpusów czy też zakopywanie pod ziemię nie jest konieczne, ale jeśli to pominiemy to detonacja może być nie pełna, tzn. może “urwać się”

Amonity


     Amonity są to mieszaniny azotanu amonu z nitroestrem i paliwem, np. pył aluminiowy, mączka drzewna, ziemia okrzemkowa. Wykonuje się je przez zmieszanie tych składników. Ich prędkość detonacji waha się w granicach 4000-6000 m/s. Nitroestry stanowią około 4-6% do całości. Oczywiście ich procent może być większy, ale trzeba pamiętać że wtedy nasz nitroester może wyciekać z ładunku więc trzeba dodać mączki drzewnej czy ziemi okrzemkowej. Typowym składem może być:

80% azotanu amonu + 10% nitroestru + 10% mączki drzewnej

 Przygotowanie takiego ładunku polega na podobnym sporządzeniu azotanu amonu tak jak w przypadku anfo. Drugim krokiem jest dodanie nitroestru, wymieszanie i dodanie mączki drzewnej. Taki ładunek jest gotowy do zdetonowania. Amonity detonują się dosyć łatwo, na skutek obecnych tam nitroestów, które są przeważanie łatwo detonujące. Ładunki umieszcza się w korpusach podobnych do anfo.

Amonale

 Amonal jest to topliwy materia wybuchowy, składający się z azotanu amonu, pyłu aluminiowego i nitrozwiązku aromatycznego. Znany również pod nazwą ”alumatol”. Zawartość pyłu aluminiowego powoduje zwiększenie temperatury gazów wybuchowych, zmniejszenie ilości wydzielanego tlenu, a trotyl ułatwia detonacje oraz polepsza parametry tego materiału wybuchowego. Amonale są to topliwe materiały wybuchowe, tzn. ich składniki topi się razem, po czym odlewa w formach. Składy amonali są różne, jednak zawierają się w granicach:
     45-78% azotanu amonu, 8-30% trotylu i 7-25% pyłu aluminium
     Po odważeniu odpowiednich ilości składników wrzucamy do garnka azotan amonu (musi być wysuszony) oraz trotyl. Kiedy się stopią, dodajemy pył aluminiowy. Po dokładnym wymieszaniu płynną jeszcze mieszaninę przelewamy do formy. Detonujemy albo w postaci odlewów, albo delikatnie kruszymy otrzymaną mieszankę i następnie odpalamy.

                                                                    Amatole
   Amatole są to również topliwe materiały wybuchowe, składające się z azotanu amonu i trotylu. Łatwość detonacji jest tu większa od samego trotylu. Prędkość detonacji, gęstość oraz zdolność do wykonanie pracy jest zależna jak się łatwo domyślić od składu amatolu, przykładowo (nazwa amatolu pochodzi od składu amatolu, tzn. np. Amatol 50/50 – 50% azotanu amonu / 50% trotylu):

ProporcjeVdet [m/s]d [g/cm3]Siła działania [cm3]
Amatol 40/606470-74401,54-1,59320-350
Amatol 45/5570201,56340-360
Amatol 50/5058501,60bd.
Amatol 60/406060-56001,5-1,6350-370 cm
Amatol 70/305080-5920 m/s1,46-1,60370-400

    Zależnie od składu amatole mogą mieć dodatni bilans tlenowy (np. Amatol 80/20 – +0,2%)) lub ujemny bilans tlenowy (np. Amatol 30/70 – -46%). Amatole przygotowujemy podobnie jak inne materiały topliwe, tzn wysuszony azotan amonu topimy z trotylem i odlewamy. Możemy go pokruszyć lub nie.

Karbonity


   Karbonit jest to materiał wybuchowy kruszący amonowo-saletrzany, bezpieczny w użyciu w kopalniach. Bezpieczny, ponieważ podczas detonacji karbonitu nie następuje wtórny zapłon pyłu węglowego (sadzy) wydzielonego podczas wybuchu, a co za tym idzie prawdopodobieństwo wybuchu metanu znajdującego się w kopalniach jest niewielkie. Karbonity są wodoodporne. Prędkość detonacji jest zależna od składu, ale wynosi średnio 2924 m/s. Wrażliwość karbonitu nie jest zbyt wysoka, ponieważ detonuje od uderzenia wykonującego pracę 246,9 N. Bilans tlenowy karbonitu jest dodatni i wynosi +2,04%. “Oryginalny” karbonit kopalniany ma wygląd lasek o kolorze jasnoszarym. Laski są owinięte w papier.
   Przygotowanie substancji polega na wymieszaniu w odpowiedniej kolejności wybranych substancji wchodzących w skład karbonitu. Tak, więc głównym składnikiem karbonitu jest azotan amonu i nitrogliceryna (można nitroglicerynę zastępować nitroglikolem w domowych warunkach). Jest wiele sposobów na produkcje karbonitu

Skład:

  • Azotan amonu (NH4NO3),
  • Nitrogliceryna (C3H5(ONO2)3),
  • Trotyl (CH3-C6H2-(NO2)3) i Dinitrotoulen (2,4 – (O2N)2-C6H3-CH3),
  • Chlorek sodu (NaCl),
  • Mączka drzewna.


   Zaczynamy od odważenia 72 gramów, wysuszenia i dokładnego rozdrobnienia azotanu amonu. Następnie dodajemy 6g trotylu i dinitrotoulenu, wcześniej razem ze sobą zmieszanych. Do powstałej mieszanki dodajemy 15g chlorku sodowego. Powstałą mieszaninę odstawiamy. Odmierzamy 3g drobnej przesianej przez drobne sito mączki drzewnej, wsypujemy do osobnego pojemnika i dodajemy do niej bardzo ostrożnie 4g nitrogliceryny (można użyć nitroglikolu). Całość bardzo delikatnie i dokładnie mieszamy. Po zmieszaniu całość nie jest już zbyt czuła na bodźce mechaniczne jak nitrogliceryna w ”czystej” postaci, ale nadal należy zachować środki ostrożności. Ostatnie etap to zmieszanie mączki drzewnej połączonej z nitrogliceryną z mieszarnią azotan amonu, trotylu, dinitrotoulenu i chlorku sodu. Wszystko mieszamy i formujemy w laski o żądanej długości i średnicy. Laski owijamy w papier.

Dynamony


     Dynamonami nazywane są mechaniczne mieszaniny saletry amonowej z łatwo utleniającymi się substancjami palnymi (mączka roślinna, mączka z kory sosnowej, torf) bez udziału innych materiałów wybuchowych. Przykładowo dynamon z AA i węgla składa się w 87-88% z saletry i 12-13% prażonego węgla.
     Zasadniczo właściwości dynamonów niewiele różnią się od amonitów. W odróżnieniu od nich, dynamony są bardziej odporne na wilgoć i dlatego słabiej się zbrylają. Są wrażliwe na zapalenie i palą się spokojnie, lecz intensywnie.
     Prędkośc detonacji dynamonów waha się od 2100 do 2800 m/s, temperatura od 1900 do 2750°C. Siłą działania zbliżone są do amonitów. Mają takie samo zastosowanie jak amonity.

Dynamon K


Skład: 90% azotan amonu, 10% mączka drzewna
Prędkość detonacji= 2800-3100 m/s, próba Trauzla: 320 cm3
     Do wykonania dynamonu typu K będzie nam potrzebny azotan amonu oraz mączka drzewna. 100 g azotanu amonu, rozdrabniamy i suszymy (może zawierać nieco wilgoci, czym różni się od ANFO). Następnie dodajemy 11 g suchej mączki drzewnej, mieszamy i całość jest gotowa

PODSTAWOWE SUBSTANCJE DO PIROTECHNIKI – GDZIE KUPIĆ

Apteki :
nadtlenek wodoru: woda utleniona: 3 %
kwas borowy
nadmanganian potasu
siarczan magnezu
wodorowęglan sodu – soda oczyszczona
węglan sodu
roztwór jodu w jodku potasu lub jodyna
azotan srebra lapis
glukoza
celuloza (czysta bawełna) wata

Sklepy spożywcze :
Saletra potasowa – Azotan Potasu
wodorowęglan sodu – soda oczyszczona
kwas octowy – ocet spożywczy 6 %, 10 %
kwas cytrynowy – kwas cytrynowy
żelatyna
sacharoza cukier – cukier spożywczy
chlorek sodu – sól kuchenna
alkohol etylowy skażony denaturat
alkohol etylowy 96% spirytus, spirytus rektyfikowany

Sklepy z chemią gospodarcza :
sitka
lejki
rękawice, jednorazówki
łyżeczki plastikowe jednorazówki
kubki plastikowe jednorazówki
węgiel drzewny, węgiel do grila
woda destylowana

Sklepy z odczynnikami chemicznymi :
azotan potasu (saletra indyjska)
azotan amonu (saletra amonowa)
azotan srebra (lapis) 250 g
azotan baru
azotan strontu
azotan miedzi 500 gr
chloran VI potasu
chloran VII potasu
kwas siarkowy (96%) 1 l
kwas azotowy (67%) 1 l
kwas solny (36%) 1 l
kwas szczawiowy 1 kg
amoniak (25%) 1 l
cynk (granulki, pył na zamówienie)
glin (wiórki) 1 kg
magnez (wiórki, pył na zamówienie)
tlenek żelaza III 100 g
tlenek chromu III 1 kg
dwuchromian amonu
manganian VII potasu
siarczan sodu 500 g
węglan sodu (soda kalcynowana)
aldehyd mrówkowy (formalina) (40%) 1 l
benzen 1 l
toluen 1 l
aceton 1 l
naftalen (na zamówienie)
fenol 1 kg
kwas benzoesowy 250 g
kwas salicylowy 1 kg

Sklepy modelarskie :
silniki rakietowe
korpusy rakiet


Sklepy budowlane
– wodorotlenek wapnia wapno gaszone
– tlenek wapnia wapno palone

Sklepy elektroniczne
– chlorek żelaza, środek do trawienia płytek drukowanych
– kalafonia
– chlorek amonu salmiak, topnik do cyny

Sklepy z fajerwerkami
– lont
– petardy, w celu pozyskania prochu
– innego typu fajerwerki w celu ich rozbrojenia

Sklepy z farbami
– benzyna ekstrakcyjna
– benzyna lakowa
– rozcieńczalnik Nitro
– rozcieńczalnik chlorokauczukowy
– Terpentyna
– Kleje do PVC – mogą służyć jako substytut chlorowcopochodnych w swiecach dymnych
– Płytki PVC – zmielone mogą służyć jako niepełnowartościowy (zawiera wypełniacze) substytut chlorowcopochodnych w świecach dymnych
– szelak
– naftalina kulki, płatki na mole (trzeba się upewnić, ze to jest naftalina – jest wiele środków na mole)
– kalafonia
– aceton
– tlenek cynku biel cynkowa
– dwutlenek tytanu biel tytanowa (nie czysty TiO2, ale najczęściej zmieszany z BaSO4 lub SrSO4)
– szkło wodne Na2SiO3
– wodorotlenek sodu soda kaustyczna, ług, ług sodowy
– pył aluminiowy, cynkowy
– mosiądz, brąz
– lakier nitrocelulozowy
– alkohol etylowy skażony denaturat
– dekstryna
– klej stolarski
– klej kazeinowy
– wazelina
– talk
– siarczan baru + siarczek cynku
– minia PbO i PbO2

Sklepy ogrodnicze, rolnicze, z nawozami
– tlenochlorek miedzi
– azotan amonu (zwykle zanieczyszczony) saletra amonowa
– siarczan amonu (zwykle zanieczyszczony) siarczan amonowy
– siarka siarkol, siarka, kwas siarczany
– świece dymne na krety Norteks, świece dymne
– sznurek ogrodniczy (na lont)

Sklepy Wędkarskie
– ołów ciężarki do haczyka
– kulki ołowiane z zaczepem ciężarki do haczyka (do młynka kulowego)

Sklepy z wyrobami drewnianymi
– rury drewniane (na ubijaki do mieszanek)

Stacje benzynowe, sklepy z częściami samochodowymi
– węgiel drzewny
– woda destylowana
– kwas siarkowy ok. 25-30 % Elektrolit do akumulatora
– alkohol etylowy skażony denaturat
– żywica epoksydowa
– szpachlówka

Tartaki, zakłady stolarskie
– trociny

https://rusznikarzkrakow.pl/category/informacje-techniczne-warsztat/